تاریخ انتشار : شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۵۰
۰
 
حفظ باغ‌ها حق بیمار بر طبیب
محمدحسین بوچانی کارشناس و پژوهشگر مدیریت شهری
 
Share/Save/Bookmark
بلدیه| گویند حق بیمار بر طبیب آن است که به دردهای وی به خوبی گوش فرا دهد و تا رسیدن به سلامت کامل دست از طبابت نکشد و با او با مهربانی و عطوفت برخورد کند و مسئولانه دلسوزش باشد و هیچگاه راز او را فاش نکند. طبیبان بعد از صرف وقت طولانی برای شناخت هر درد، به تجویز و درمان می‌پردازند، پس آنان کار کارشناسی می‌کنند. از منظر دیگر درد صرفا پدیده‌ای انفرادی نیست و اگر مسأله‌ای در اجتماع فراگیر شود، درد مشترک شکل می‌گیرد. قاعدتا برای درمان و حل مسأله؛ مدیران با هم‌اندیشی و گفت‌وگو با همدیگر، با شناخت عمیق به حل مسأله و درمان می‌پردازند. شهرها به‌عنوان کانون‌های قدرت و مردم‌سالاری هم دردهای متعدد دارند. لذا برای حل مسائل متعدد و تحقق پیشرفت شهرها نهاد مدیریت شهری «مشتمل بر شورا، شهرداری و سایر سازمان‌های اجرایی» شکل گرفته است. یکی از دردهای شهر تهران که از قضا تذکرات پی درپی مقام معظم رهبری را درپی داشته است، از بین رفتن باغ‌ها و منابع طبیعی شهر تهران بوده است.
درهمین راستا و برای صیانت و حفاظت از محیط‌زیست شهر تهران، اعضای کمیسیون محیط‌زیست شورای شهر تصویب کردند که ضمن تشکیل تیم کارشناسی خبره از دستگاه‌های اجرایی، مراکز علمی و مشاورین کمیسیون با بررسی فنی قوانین راه‌حل حفاظت از محدود باغ‌های باقیمانده شهر تهران را ارایه دهند. لذا تیم کارشناسی با تشکیل جلسات متعدد با اعضا و کارشناسان و مدیران ارشد شهرداری نسبت به تدوین طرح صیانت و حفاظت از باغ‌های شهر تهران اقدام کرد.
لازم به ذکر است شورای دوم شهر تهران هم در‌سال  ١٣٨٢ به تصویب ضوابط ساخت‌وساز در باغ‌ها محدوده شهر تهران پرداخت، براساس این مصوبه ساخت‌وساز درحد ٣٠‌درصد مساحت هر باغ با گودبرداری ٤٥ تا ٨٠‌درصد در طبقات زیرزمین(منفی دو) مجاز است. همچنین متناسب با پهنه‌های مختلف و مساحت هر باغ حداقل ساخت‌وساز در باغ‌ها ٩ طبقه و در برخی موارد از ١١ طبقه بیشتر می‌شود. با تصویب طرح جامع شهر تهران در‌سال ١٣٨٦، رویکرد حاکم بر مصوبه مربوطه در دستورالعمل ماده ١٤ پیوست طرح جامع درج شد. از همان زمان تذکرات کارشناسی درباره عدول دستورالعمل ماده ١٤ از قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها نشنیده گرفته شد. احکام قانون حفظ باغ‌ها اجازه ساخت‌وساز در باغ‌ها را نمی‌دهد. از حیث فنی و اجرایی نیز روشن است با مجوز گودبرداری ٤٥‌درصد در هر باغ قاعدتا این گودبرداری تا ٦٠‌درصد افزایش می‌یابد و در طراحی و اجرا عملا در میان‌مدت اثری از باغ باقی نمی‌ماند و حتی درختان باقی‌مانده به دلیل سایه‌اندازی ساختمان در نهایت ضعیف و از بین می‌روند.
لذا سناریوی ساخت‌وساز در باغ‌ها از اساس دارای ایراد ساختاری و محتوایی است و اساسا قانون‌گذار بعد از صیانت و حفاظت درپی تبدیل باغ‌ها به فضای سبز عمومی و پارک است. با درک مجموعه‌ای از این واقعیت‌ها طرح مربوطه تنظیم و به صحن شورا ارسال شد و صحن شورا با یک فوریت آن موافقت کرد. شهرداری هم همزمان لایحه‌ای با همین عنوان به شورا فرستاد که شورای شهر تصمیم بر ادغام این دو طرح گرفت. خوشبختانه روح حاکم بر لایحه شهرداری در چارچوب طرح پیشنهادی شورای شهر بود. بعد از تدقیق و اصلاح طرح با همفکری سایر کمیسیون‌ها و مدیران شهرداری موضوع مجددا به صحن علنی شورای شهر ارسال شد. طبق روال و آیین‌‌نامه داخلی شورا هر طرح و لایحه مخالف و موافقانی دارد، این طرح نیز با توجه به حساسیت خاص با گفت‌وگوی بیشتری مواجه شد.
این طرح به عکس تصور برخی از مخالفان درپی اصلاح و تغییر قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها نیست و اساسا بخشی از آن درپی تغییر آیین‌نامه ماده ١٤ پیوست طرح جامع است و احکام دیگر درپی ایجاد شناسنامه باغ‌ها در چارچوب قانون و همچنین ایجاد لایه در طرح تفصیلی است. همچنین برای تغییر دستورالعمل ماده ١٤؛ شورای شهر موارد اصلاحی را به شورایعالی شهرسازی و معماری پیشنهاد داده است. هرچند شورای شهر تصمیم گرفت مجددا  طرح صیانت و حفاظت از باغ‌ها در کمیسیون‌های تخصصی بررسی شود، امید است مجددا موضوع صیانت و حفاظت از باغ‌های شهر تهران و اصلاح دستورالعمل ماده ١٤ پیوست طرح جامع در دستور کار صحن شورای شهر قرار گیرد.
اعضای محترم شورای شهر و به‌طورکلی نمایندگان قانون‌گذار و مقررات‌گذار حق دارند با طرح‌ها و لوایح مخالفت فنی و کارشناسی کنند و حتی بدون مخالفت فنی، به کلیات و جزییات آن رأی ندهند، ولی هرگاه تصمیمات مبتنی بر اصول و روش‌های کارشناسی اتخاذ می‌شود، پیامدها و اثرات تصمیم در آینده به نفع جامعه خواهد بود. کارشناسان هر نهاد و ساختار؛ خود در درمان دردهای محیط‌های مرتبط و موارد تخصصی تلاش می‌کنند، تصور تصمیم‌گیری بدون تصمیم‌سازی کارشناسان در هر نهاد غیرممکن است. باید توجه شود کارشناسان در هر دستگاه جمع‌بندی‌کننده منویات مدیران بالادست نیستند، آنها تولید‌کننده دیدگاه کارشناسی و پیشنهاددهنده حل مسأله‌اند و با بررسی دقیق و نقد مستقل و بی‌طرفانه شرایط موجود، درپی بهبود و بهگشت افق آینده‌اند. همچنین کارشناسان ماله‌کش خرابکاری‌های وضع موجود نیستند. بنابراین با توجه به لزوم دگرگونی ساختاری در نحوه مواجهه با باغ‌های محدوده و حریم شهر مدیریت شهری یکبار برای همیشه ماموریت قانونی خود را درباره ممنوعیت ساخت‌وساز در باغ‌ها را تصویب کند. هرگونه تأخیر در این زمینه خسارت‌های جبران‌ناپذیری بر این ثروت عمومی و ملی درپی دارد.
کد مطلب: 33729
Share/Save/Bookmark
مرجع : روزنامه شهروند
کلمات کليدی: محمدحسین بوچانی، کارشناس، پژوهشگر مدیریت شهری،بلدیه